Ik lees honderden teksten per maand na. Dat is mijn job, daar word ik voor (onder)betaald.
Commerciële dingen allemaal, dus ik ben blij dat er af en toe ook eens een tekst bij zit die een reactie bij mij uitlokt. Een die verder gaat dan een geeuw.

Deze week is dat een gids voor ouders (met tips over onderwijs, opvoeding, etc). En als goedmenende vader kan wat zelfevaluatie nooit kwaad.

Dus (schraapt de keel): “Regels voor goed gedrag in aanwezigheid van kinderen.”

• Rook niet, dat spreekt vanzelf.
  Check!
• Vloeken. ‘Vuile’ woorden zijn al vanaf zeer jonge leeftijd uit den boze. Je zult ervan versteld staan wat je kind allemaal onthoudt.
  Check! Meestal. Behalve als ik op mijn duim sla of iets op mijn teen laat vallen. Of als de Rode Duivels spelen.
• Steek altijd bij groen licht en op het zebrapad over.
  Check, want ik word tot de orde geroepen door e of f als ik eens een kortere route wil nemen.
• Lieg niet.
  Niet check. Beetje realistisch blijven hé.
• Respecteer de anderen, vermijd kritiek
  Check. Maar ‘vermijd kritiek’? Het ziet er niet bepaald naar uit dat ze later in een kritiekloze maatschappij terechtkomen. Dus ik denk er 'opbouwende, tactvol gebrachte kritiek mag op tijd en stond’ bij. En dan is het ‘check’.
• Maak nooit ruzie in het bijzijn van je kind.
  Niet check. What the? Oké, niet dat je elkaar structureel de kop moet inslaan tijdens het ontbijt. Maar kinderen moeten toch ook zien dat er tussen hun ouders ook al eens een haar in de boter zit? En dat die dat dan ook oplossen zonder dat er een van de twee op de spoedafdeling belandt met een elleboog uit de kom of zo?

Conclusie: volgens deze (licht achterhaalde, maar soit) richtlijnen doen we het oké. Champagne!