[Annelies belt aan bij de buren, op zoek naar elliott. Ondertussen vertrekt elliott door de achterdeur van de buren terug naar huis]

A (tegen Ria): 'Is elliott hier?'
R: 'Ja.'

Annelies loopt naar de woonkamer van de buren. Sien zit in de zetel. Elliott is nergens te bespeuren.

A: 'Sien, zit jij op elliott?'
S: 'ALLE meisjes zijn op elliott!!!'
A: 'Neenee, ik vraag of je op hem zit, want ik zie hem nergens.'
S: 'Ah. Nee, hij is naar huis door de achterdeur.'

[Bedtijd is voor elliott meer een meer een moment van reflectie. Als er hem iets bezighoudt, komt het dan meestal naar boven]

E: ‘Ellen gaat wraak nemen op Sien.’
JR: ‘Hoezo??’
E: ‘Ik was eerst op Ellen en zij op mij. Maar nu ben ik op Sien en zij op mij. En nu gaat Ellen wraak nemen op Sien.’
JR: ‘Heeft ze dat zo gezegd?’
E: ‘Ja. Maar ze zijn wel nog vriendinnen.’
JR: ‘Hoezo?’
E: ‘Ik begrijp het ook niet goed. Misschien doet Ellen maar alsof ze nog vriendinnen wil zijn met Sien en wacht ze haar moment af om wraak te nemen.'
JR: ‘Ik begrijp het ook soms niet, jongen. Doen de jongens in je klas ook zo van die dingen?’
E: ‘Nee. Alleen de meisjes. De jongens vechten altijd. Omdat ze zo macho doen de hele tijd, worden de meisjes niet verliefd op die jongens.'
JR: 'Maar wel op jou.'
E: 'Ja.'

----

[Annelies is allergisch voor gesmak aan tafel. Dat heeft een historische oorzaak waar ik liever niet over uitweid om bepaalde vaders niet in diskrediet te brengen.]

A: ‘Jongens! Niet zo smakken!'
F: ‘Jongens van vier mogen nog smakken aan tafel.’
A: ‘Ah.’
JR: 'Wijsneus.'
F: [smakt onverstoord door]

Elliott maakt er een gewoonte van om in bed een moment van reflectie in te bouwen, net voor het slapengaan... en hij heeft last van de winterblues.

e: 'Papa, waarom moeten we eigenlijk geboren worden? Als we toch uiteindelijk doodgaan?'
j: 'Als we niet geboren worden, dan missen we ook al de lol hé? Al die grappige momenten, alle leuke dingen die je kunt doen, met je bakugans spelen, finn afdessen...'
e: 'Ja, dat is wel waar.'

Ik weet het, mijn antwoord op zijn vraag is halfslachtig en ontwijkend enzovoort enzoverder, maar wat moet je als goedmenende vader/moeder anders? Hem een filosofieboek kopen voor onder de kerstboom?

Elliotts stappenplan om een losse tand kwijt te raken

1. Win inlichtingen in over de verschillende manieren om een losse tand eruit te krijgen (strijkijzer eraan vastmaken en uit het raam gooien, vastmaken aan de deurklink en de deur dan dichtgooien, etc.)
2. Deel die info met je beste vriend (arno)
3. Zoek tijdens de turnles een touwtje op de grond
4. Maak dat touwtje vast aan je tand en hang de clown uit door ermee te 'flossen'
5. Wacht tot ook je beste vriend in de verleiding komt om mee de clown uit te hangen (2 seconden)
6. Laat hem ook eens aan het touwtje trekken
7. Exit tand
8. Huil hartverscheurend omdat het toch wel pijn doet
9. Neem verontschuldigingen van beste vriend in ontvangst
10. Schep op tegen familie en vrienden

Volgens finn raken voeten en handen 'verribbeld' als je te lang in bad zit. Eigenlijk veel logischer dan 'verrimpeld'.
En dankzij elliotts ijzersterke logica weten we sinds gisteren het volgende:

als 7 x 8 = 56
<==> 8 x 7 = 65

Krijg daar maar een speld tussen.

Om de een of andere reden heeft elliott beslist om te gaan voetballen. Op de enkele keren na wanneer we samen in de tuin vijf minuten voetballen, heb ik hem nog nooit betrapt op interesse in de Mooiste Aller Sporten. Maar soit. Hij kent geen jongetjes die in dezelfde club zitten, dus het gaat hem blijkbaar echt om de sport en niet om het na-apen van zijn vriendjes. Des te beter.

Gisteren had hij zijn eerste training. Achteraf vertelde hij dat hij aan alle kanten werd voorbijgelopen door mannekes die al een jaar of langer voetballen (uiteraard), dat hij niet wist waar hij moest lopen (uiteraard) en dat er twee jongens met een veel te grote bek boos waren geworden om de twee bovenstaande redenen (waarschijnlijk etterkes die al vanaf hun 5e bij die rottige rotduivelkes spelen).

Dus hij was er wat het hart van in. Maar niet getreurd, alle begin is moeilijk. Op mijn eerste trainingen liep ik ook maar wat rond te zwalpen. En ondertussen zijn we meer dan 20 jaar verder en speel ik nog elke week. En het zwalpen gaat na verloop van tijd wel over in intelligente looplijnen en strategische zonedekking. Of dat maak ik mezelf wijs.
Maar straks gaan we samen oefenen. Balbehandeling! Tactiek! Basisregels! Niet over de bal tackelen zoals Witsel!

Ik hoop dat ik hier anders over zal denken, when the time comes. Of dat ik het op zijn minst even mooi zal kunnen verwoorden.

Elliott is eergisteren 7 (zeven. zeven!) geworden. Gefeliciteerd, kiddo.

Finns eerste schoolreis vandaag, naar de kinderboerderij. Hopelijk overkomt hem niet hetzelfde als op elliotts eerste schooltrip. Vijfde alinea, negeer de tenenkrullende rest van die pagina.

Fragment uit de wekelijkse klasnieuwsbrief die hier net komt binnenrollen:

"Meermaals per week krijgen de kinderen vanaf nu de kans om een stukje vrij te schrijven over dingen die ze beleefd hebben binnen of buiten de school. Het spreekt vanzelf dat de klemtoon hier vooral ligt op het schrijfplezier en niet zo zeer op een correcte spelling."

Ik kijk al uit naar elliotts fonetische avonturen. Zijn laatste worp een paar dagen geleden, naast een tekening van een robot: 'ik vermorsl U* als een panekoek!'

*van de U heb ik een hoofdletter gemaakt voor het dramatische effect.