Ik heb net 'Eating Animals' van Jonathan Safran Foer uit. Wellicht niet de ideale vakantielectuur, want non-fictie en weinig opbeurend. Maar het heeft me wel gesterkt in mijn overtuiging als vegetariër. Correctie, als vegetariër die soms vis eet. Correctie: at.
'Eating Animals' is geen pleidooi om nooit vlees te eten. Het is wel een pleidooi tegen de manier waarop dieren worden behandeld voor ze op ons bord belanden.
Ik ben ook geen missionaris van het vegetarisme en ik heb nog nooit geprobeerd om iemand te 'bekeren'. Annelies eet soms vlees, elliott en finn eten vlees (niet elke dag, maar toch 4 keer per week). Maar ik roep de drie lezers van deze blogpost wel op om kritisch te zijn, om even na te denken: 'Hoeveel vlees heb ik nodig om content te zijn?'
En als het antwoord 'minder dan ik nu eet' is, doe er dan iets aan. Merci.

